به گزارش رسانه پژوهشی دانشگاه فردوسی مشهد (فرنا)؛ در این نشست، ذهنآگاهی بهعنوان مهارتی اساسی در فرآیند پژوهش معرفی شد که میتواند به افزایش تمرکز، شفافیت ذهنی و ارتقای کیفیت کارهای علمی کمک کند. سخنران با تأکید بر نقش شناخت عمیقتر از خویشتن در مواجهه با مسائل و پیچیدگیهای پژوهشی، بیان کرد که آگاهی از هیجانات، افکار و الگوهای ذهنی پژوهشگر، تأثیر مستقیمی بر مسیر تصمیمگیری علمی دارد.
همچنین در این برنامه به برخی ویژگیها و اختلالهای شایع ذهن انسان مانند وسواس فکری و نشخوار فکری اشاره شد و این نکته مورد تأکید قرار گرفت که مواجهه مؤثر با این حالات، نیازمند شناخت، پذیرش و مدیریت آگاهانه آنها است، نه انکار یا سرکوب. در همین راستا، ذهنآگاهی بهعنوان ابزاری کارآمد برای مشاهده بدون قضاوت افکار مزاحم و کاهش درگیری ذهنی معرفی شد.
21
دیدگاهها