به گزارش رسانه پژوهشی دانشگاه فردوسی مشهد (فرنا)؛ دکتر علیرضا پویا با اشاره به مثال یک واحد تولیدی افزود: زمانی که تولید کمتر از ظرفیت اسمی است، معمولاً بر افزایش تولید تمرکز میشود، در حالی که بدون توجه به تقاضای بازار، این رویکرد میتواند به انباشت موجودی و افزایش ضایعات منجر شود. به گفته او، گاهی کاهش تولید یا حتی تعدیل نیرو، بهرهوری کل سیستم را افزایش میدهد.
این عضو هیئت علمی دانشگاه با بیان اینکه سازمانها سیستمهایی انسانی و چندهدفه هستند، تصریح کرد: نمیتوان سیستمهای انسانی را مانند ماشین با یک هدف ثابت مدیریت کرد. هنر مدیریت، همراستا کردن اهداف متنوع افراد درون سیستم است.
دکتر پویا در پایان تأکید کرد: حل مسائل جامعه مستلزم نگاه درونسیستمی و برونسیستمی همزمان است و بدون این نگاه، بسیاری از پروژهها به شکست میانجامند.







دیدگاهها