در پژوهش مجید فولادیان، استاد دانشگاه فردوسی مشهد و عاطفه کابلی با عنوان «تجربه ادراک خشونت در میان زنان کارگر جنسی ایرانی و راهبردهای آنان در مواجهه با خشونت» (۲۰۲۵)، روایتهای زنان کارگر جنسی در ایران نشان میدهد خشونت علیه آنان نه پدیدهای مقطعی یا فردی، بلکه تجربهای ساختاری، مستمر و چندلایه است؛ خشونتی که از مناسبات کاری آغاز میشود و در سایه جرمانگاری و طرد اجتماعی، به بخشی از زندگی روزمره بدل میگردد.
بر اساس یافتهها، جرمانگاری کامل کار جنسی سبب شده بسیاری از این زنان حتی در مواجهه با شدیدترین اشکال خشونت جسمی و جنسی نیز امکان مراجعه امن به نهادهای قانونی را نداشته باشند. در چنین وضعیت نهادی، خشونت بیش از آنکه استثنا باشد، به یک «قاعده زیسته» بدل میشود.
پژوهش پنج شکل اصلی خشونت را برجسته میکند: اقتصادی، جنسی، جسمی، روانیـکلامی و اجتماعی. از پرداختنشدن یا کاهش خودسرانه دستمزد و تحمیل روابط ناخواسته گرفته تا تحقیر، تهدید و طرد اجتماعی، همگی در چرخهای بههمپیوسته عمل و یکدیگر را تشدید میکنند.
دیدگاهها