به گزارش رسانه پژوهشی دانشگاه فردوسی مشهد (فرنا)؛ بر اساس یافتههای یک مطالعه علمی، حدود ۶۸ درصد از اراضی ناحیه ۲ منطقه ۹ شهرداری مشهد از نظر خطر زلزله برای احداث ساختمانهای بلندمرتبه در وضعیت «نامناسب» و «بسیار نامناسب» قرار دارند. این پژوهش توسط دکتر روزبه شاد، دکتر حسین اعتمادفرد و دکتر مرجان قائمی انجام شده و نشان میدهد بخش مهمی از توسعه عمودی شهر، بر بستری با آسیبپذیری بالای لرزهای شکل گرفته است.
این در حالی است که ناحیه ۲ منطقه ۹ طی سالهای اخیر به یکی از کانونهای اصلی برجسازی در مشهد تبدیل شده است. به گفته پژوهشگران، غلبه ملاحظات اقتصادی و ارزش بالای زمین، موجب کمرنگشدن معیارهای ایمنی زمینپایه در تصمیمگیریهای شهری شده؛ روندی که در صورت وقوع زمینلرزه میتواند پیامدهای گسترده انسانی و زیرساختی به دنبال داشته باشد.
در این تحقیق، ارزیابی خطرپذیری اراضی با بهرهگیری از مدلسازی سهبعدی در محیط GIS و بهکارگیری روشهای تحلیل چندمعیاره انجام شده است. شاخصهایی همچون نزدیکی به گسلها، شرایط شبکه معابر، میزان دسترسیهای شهری و ویژگیهای اقتصادی زمین بهصورت همزمان مورد تحلیل مکانی قرار گرفتهاند. نتایج نشان میدهد معیارهای اقتصادی بیشترین تأثیر را در جانمایی ساختوسازهای بلندمرتبه داشتهاند، در حالی که سهم زمینهای کمخطر برای برجسازی بسیار محدود است.
پژوهشگران تأکید میکنند بیتوجهی به پهنهبندی خطر زلزله در فرآیند صدور مجوزهای ساختوساز میتواند آسیبپذیری شهری را افزایش دهد و بهرهگیری از ابزارهای علمی مکانیابی و ارزیابی ریسک باید به ضرورتی جدی در سیاستگذاری و مدیریت توسعه شهری تبدیل شود.
نظرات بسته است